Bajo el emblema del perro (kúon) los filósofos cínicos aparecieron en la vieja Atenas como un movimiento de oposición radical a la cultura y la política de la época.
| HISTORIA DE GRECIA
| HISTORIA DE ROMA | HISTORIA DE LA FILOSOFÍA | FILOSOFÍA y CIuDADANÍA |
Búsqueda (en el blog o en internet)
viernes, 10 de diciembre de 2010
FILOSOFÍA II - "Los cínicos griegos como preludio anarquista" (Carlos García Gual en EL PAÍS)
viernes, 3 de diciembre de 2010
LATÍN 4º ESO - "Yo César, Augusto"
El segundo capítulo de esta serie documental se adentra en la figura de Augusto (31 aC - 14 dC). Con Roma al borde de una Guerra Civil, un joven ambicioso tomaría el poder. Augusto gobernó durante 45 años y llevó el imperio romano hacia su grandeza, llenándole de poder y prosperidad.
- ACTIVIDADES
1. ¿Cuándo comienza Octavio a aparecer en la vida pública romana? ¿Qué nombre adoptó? ¿Por qué crees que lo hizo?
2. ¿Cómo fue su relación con el que había sido la mano derecha de César, Marco Antonio? ¿Por qué pasó de ser su aliado a ser su enemigo político?
3. Explica el significado de los siguientes títulos que recibió Octavio en vida: princeps, augustus, primus inter pares y pater patriae.
4. Haz una descripción personal de la figura pública de Octavio una vez que ya es nombrado Augusto. (evita la enumeración de datos biográficos)
5. Intenta ahora hacer una que profundice en su figura privada. (evita la enumeración de datos biográficos)
6. ¿Cuántas veces se casó? ¿Cuál fue su matrimonio más famoso? Intenta elaborar un árbol genealógico de la familia de Augusto.
7. ¿Con qué problemas sucesorios se encontró? ¿Qué valoró una vez que no tuvo hijos varones?
8. Define y envía un correo electrónico adjuntando imágenes de: Ara Pacis, Mausoleum Augusti, Bellum Acticum y Forum Augusti.
FECHA LÍMITE: miércoles 8 de diciembre de 2010.
jueves, 2 de diciembre de 2010
miércoles, 1 de diciembre de 2010
LATÍN 4º ESO - "Pompeya, el último día".
La ciudad de Pompeya llegó a un fin devastador cuando, el 24 de agosto del año 79 de nuestra era, el poderoso volcán Vesubio entró en erupción, cubriendo a sus habitantes de ceniza, humo y roca, en el mayor desastre natural que experimentó el mundo antiguo. Combinando investigaciones científicas y espectaculares efectos especiales, esta película documental dramatiza las últimas horas de una ciudad ajena al peligro que se cernía sobre ella. El descubrimiento de la crónica escrita por Plinio el Joven, superviviente de la catástrofe, ha sido fundamental para reconstruir los hechos. La recreación de los personajes está basada en investigaciones históricas, así como en los esqueletos y moldes, perfectamente conservados, de las victimas sepultadas.
lunes, 29 de noviembre de 2010
FILOSOFÍA II - Modelo de exame e de resolución.
O título deste post pode resultar moi ambicioso, incluso presuntuoso, se asumimos que a resolución dun exame de Historia da Filosofía sempre está suxeito a unha liberdade expositiva que descarta de base a posibilidade dun modelo estándar de solución.Con todo, as esixencias marcadas para a actividade de "composición de texto filosófico" lévanos a presentar un ideal composto por todos aqueles elementos que se esixen para a correcta resolución da actividade: contextualización específica, desnvolvemento teórico e reflexións persoais.
Sabemos que actividade ten un resultado variable en función do texto que é proposto como punto de partida, por iso adxuntamos o modelo de exame e, a continuación, unha ligazón cara o modelo de resolución.
- MODELO DE EXAME
(...)
-Ben. Xa vimos, segundo parece, tres calidades da cidade, e en canto á especie que resta para que a cidade alcance a excelencia ¿cal podería ser? É evidente que a xustiza.
(...)
Pois o que establecimos dende o principio que debía facerse en toda circunstancia, cando fundamos a cidade, segundo a miña opinión, é a xustiza ou unha especie desta. Pois establecimos, se recordas, e moitas veces xa o repetimos, que cada un debía de ocuparse dunha soa cousa de entre as que concirnen á cidade, precisamente daquela na que estivese mellor preparado por natureza.
- En efecto, dixémolo.
-E que a xustiza consiste en facer o que é propio dun, sen meterse nas cousas alleas, é algo que xa oímos a outros moitos e que nos dixemos repetidamente.
-En efecto, afirmámolo frecuentemente.
-Nese caso, amigo meu, a xustiza parece que consiste en facer cada un o seu. ¿sabes de onde o deduzo?
-Non, pero dimo ti.
-Ao meu parecer do que temos examinado, a moderación, a valentía e a sabedoría, o que resta por ver na cidade, é o que da a todas aquelas calidades a capacidade de nacer e unha vez nacidas, permítelles conservarse, mentres pemaneza nelas. E xa dixemos que se encontrabamos as tres, a xustiza sería a que restase.
-Por forza é así.
-Non obstante, se fose preciso discernir cal destas calidades fará á nosa cidade mellor, resultaría difícil discriminar se consiste nunha coincidencia de opinión entre os gobernantes e os gobernados, ou se é a conservación da opinión consonte á lei que hai entre os militares acerca do que debe ser temible ou non, ou a intelixencia e a vixiancia entre os gobernantes; ou iso que fai mellor á cidade consiste, tanto no neno coma na muller, no escravo coma no home ceibe, e no artesán, no gobernante e no gobernado, en que cada un se ocupe do seu, sen atender ao alleo.
-Dende logo, sería dificil. ¿Como non?
-Entón, segundo parece, en relación á excelencia da cidade, a capacidade de facer cada un o seu nela pode rivalizar coa súa sabedoría, coa súa moderación e a súa valentía.(...)
-Pois un home xusto non diferirá en nada da cidade xusta en canto á idea da xustiza mesma, senón que será semellante.
-Semellante, en efecto.
-Porén, unha cidade parece xusta cando os tres tipos de naturezas que existen naquela fan cada un o seu; e pareceunos moderada, valente e sabia a causa dalgunhas outras afeccións e hábitos deses mesmos tipos de naturezas.
-É verdade.
-Por conseguinte, querido amigo, estimaremos que quen teña eses mesmos tipos na súa alma, a causa das mesmas afeccións que aqueles, é ben merecedor de recibir os mesmos apelativos que a cidade.
PLATÓN; República libro IV, 427e—435c
CUESTIÓNS PRINCIPAIS ÁS QUE DEBE DAR RESPOSTA A COMPOSICIÓN
I) Marco histórico e conceptual: A formación da polis grega.
II ) Comprensión: A concepción política de Platón: vinculación da alma á cidade.
III) Coñecemento específico:
- Poñer en relación a temática do texto con outros puntos da temática dos diferentes autores o correntes filosóficas do curriculo ou cun tema proposto...
- Comentario persoal.
miércoles, 24 de noviembre de 2010
lunes, 22 de noviembre de 2010
Suscribirse a:
Entradas (Atom)